کاهش چسبندگی ماربل شیت و در نتیجه طبله کردن، لق شدن یا سقوط پنل‌ها، معمولاً ناشی از خطاهای اجرایی، شرایط نامساعد محیطی و انتخاب نادرست متریال است. به‌طور کلی، عوامل مؤثر در افت کیفیت اتصال ماربل شیت به ۷ دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

 ۱. عدم آماده‌سازی صحیح سطح زیرکار (مهم‌ترین عامل)

 وجود گرد و غبار و چربی: خاک ناشی از گچ‌کاری، سنباده‌زنی یا آلودگی‌های روغنی مانند یک لایه عایق عمل کرده و مانع از تشکیل پیوند مستقیم بین چسب و دیواره می‌شوند.

 سنباده نزدن پشت ورق ماربل شیت: پشت پنل‌های پی‌وی‌سی (PVC) کاملاً صیقلی و غیرمتخلخل است. اگر سطح پشت پنل با سنباده زبر خراشیده نشود، درگیری مکانیکی چسب با متریال به شدت افت می‌کند.

 رنگ‌های پوسته شده و زیرکار سست: نصب ماربل شیت روی گچ نم‌کشیده، رنگ‌های روغنی پوسته‌پوسته یا کاغذ دیواری قدیمی، به مرور زمان باعث کنده شدن خودِ لایه زیرین همراه با پنل می‌شود.

 ۲. رطوبت زیرکار و محیطی

 رطوبت محبوس دیواره: چسباندن پنل روی دیواری که هنوز رطوبت دارد یا دیوارهای سرویس بهداشتی بدون عایق‌کاری، باعث به تله افتادن آب پشت پنل می‌شود. این رطوبت پیوند پلیمری چسب را به مرور ضعیف کرده و باعث لقی پنل می‌شود.

 عدم خشک بودن کامل پشت ورق: نصب در زمان مرطوب بودن سطح پشت پنل، مانع تبخیر حلال یا گیرش کامل چسب می‌شود.

 ۳. الگوی اشتباه چسب‌کاری (روش لقمه‌ای در برابر زیگزاگ)

 استفاده از چسب‌کاری لقمه‌ای (نقطه‌ای): چسباندن به صورت دایره‌های بزرگ باعث محبوس شدن هوا در مرکز نقاط چسب می‌شود.

 راهکار صحیح: چسب باید به صورت خطوط موازی عمودی یا الگوهای زیگزاگی پیوسته اعمال شود تا هنگام فشردن پنل به دیوار، هوا به راحتی از کناره‌ها خارج شده و سطح تماس حداکثری ایجاد شود.

 ۴. عدم رعایت زمان باز چسب (Open Time) و زمان تبخیر (Flash-off Time)

 تاخیر در چسباندن: در صورت گذشتن از «زمان باز»، لایه سطحی چسب اصطلاحاً «پوستین» می‌بندد و دیگر توانایی نفوذ به سطح دیوار را نخواهد داشت.

 عجله در اتصال چسب‌های پایه حلال: در چسب‌های پایه حلال، عدم مهلت دادن چند دقیقه‌ای برای خروج اولیه حلال‌ها باعث تله افتادن گازها و تاخیر در استحکام نهایی می‌شود.

 ۵. استفاده از چسب‌های نامناسب و غیرصلب (پدیده خزش)

 استفاده از چسب‌های بیش از حد الاستیک (مانند سیلیکون معمولی): پنل‌های ماربل شیت به دلیل وزن و ابعاد بزرگ، نیروی برشی مداوم به سمت پایین وارد می‌کنند. چسب‌های ژله‌ای و الاستیک تحت این وزن مداوم دچار پدیده خزش (Creep) شده و به مرور زمان پنل دچار شکم‌دادگی یا افتادگی می‌شود.

 چسب‌های غیر استاندارد: استفاده از چسب‌های فاقد مقاومت کششی و برشی بالا در برابر تغییرات دمایی.

 ۶. دمای نامناسب محیط هنگام اجرا

 دمای بسیار پایین (زیر ۵ درجه سانتی‌گراد): در سرمای شدید، خروج حلال‌ها و گیرش شیمیایی چسب به شدت کند شده یا کاملاً متوقف می‌شود.

 دمای بسیار بالا یا تابش مستقیم آفتاب: گرمای شدید باعث خشک شدن سریع سطح رویی چسب پیش از برقراری اتصال با دیوار می‌گردد.

 ۷. عدم مهار موقت و عدم اعمال فشار یکنواخت

 توزیع نامتعادل فشار: پس از قرار دادن ورق، باید با غلتک یا دست به تمام بخش‌های پنل فشار یکنواخت وارد شود تا ضخامت چسب یکدست شده و تمامی فضاهای خالی پر شوند.

 رها کردن پنل بدون مهار اولیه: تا پیش از رسیدن چسب به گیرش نهایی، عدم استفاده از چسب‌های کمکی (مانند ۱-۲-۳) یا مهار فیزیکی موقت، باعث فاصله گرفتن ورق از دیوار بر اثر وزن خود می‌شود.

راهکار پیشنهادی:

برای جلوگیری از این مشکلات، استفاده از چسب‌های ساختمانی تخصصی با اتصال کاملاً صلب مانند «سوپر پاور باندینگ آلکان شیمی» همراه با زیرسازی اصولی (سنباده‌زنی و گردگیری) و اعمال زیگزاگی، ضامن ماندگاری و عدم لقی ماربل شیت در طولانی‌مدت خواهد بود.